Sevgi yoxsa Sexsual Həvəs?!

SEVGİ..Bu anlayış ilk baxışdan təfəkkürümüzdə sadə ümumiləşmiş bir məfhum kimi canlanır..Cünki gündəlik həyatımızda,kütləvi informasiya vasitələrində,bədii əsərlərdə və s…bu ada tez-tez rast gəlirik.

Bir dostumun təkidilə məndə  “Sevgi “anlayəşına özümün münasibətimi kiçik yazımla bildirmək istədim.                                                           İnsan çox mürəkkəb varlıqdır..Bu mürəkkəblik heçdə təbiətin ali varlığının bioloji rəngarəngliyi ilə deyil,ondakı psixioloji strukdurdur.          Təbiətin digər canlılarından fərqli olaraq insanın təlabatı təkcə bioloji deyil,həmdəki sosial(mənəvi) təlabatlardır.Məhz SEVGİDƏ insanın sosial-psixioloji təlabatı kimi təzahür edir.!                                                                    Sevginin ilk təzahürü insanın anadan olmamışdan(pronental mərhələ) əvvəl yaranır.Beləki Anasının ruhi-emosianal durumu bətnindəki körpəsinə birbaşa təsir edir.Elə bu səbəbdəndir ki,antisosial ailələrdə uşaq dünyaya gələrkən psixioloji cəhətdən defekt olur..Yeni dünyaya gələn uşaqda psixioloji prosesler hələ inkişaf etmədiyindən O,ətrafındakı cisim və hadisələri ayırd edə bilmir.Ancaq iki ayın tamamında(yəni el deyimilə qırxı çıxdıqda) artıq onda canlanma kompleksi ilə əlaqədar Sevgi hissidə digər proseslərlə inkişaf edir. Uşağın anası ilə Emosianal Ünsiyyəti sonradan onun ” Ana Sevgisinə” çevrilir.3 yaşında uşağın nitqinin inkişafi,onun sosial təcrübəyə yiyələnməsinə yəni  təbiət,cəmiyyət və s. sevgisinin yaranmasına gətirib çıxardır.Təbiiki bu Tərbiyə prosesindəndə çox aslıdır…ƏKS cinsə olan sevgi  isə “Yeniyətməlik” yaşda olan anotomik-fizioloji ve mənəvi yetkinləşmə ilə bilavasitə bağlıdır.                                                                                                                   İKi gəncin bir-birini sevməsi üçün əsas zəmin onların bir-birinə olan dərin inamı və ehtiramıdır..ikinci səbəbsə qarşılıqlı psixioloji təsirdir.Üçüncü səbəbsə Gənclərin bir biriləri üçün İDEAL” O” olmasıdır(bəzən onun üçün “SEVƏN Könül göyçək olar”,”Sevənlərin gözü kor olur” və s. kimi ifadələr deyilir.)..Bu üç amilin sintezi onu deməyə əsas verirki Sevgi biososial hadisədir.Seksual  və mənəvi ehtiyac vəhdətdədir.Öz praktikamda deyə bilərəmki Sevgi insan üçüm həyatın əsasıdır.Mənim nəzərimdə “O” idealdır.Sanki yaşam motivimdir,yaşama səbəbimdir..eyni məkanda omasaqda,zaman Bizi Sintezləşdirir.cünki hər an onunla yaşayıram.Həyat planlarımın məqsədi,yaşama eşqim məhz onun sayəsindədir..SONDA: Dünyanın xilası ancaq sevgi olacaq.Nifrətə qarşı ən böyük silah sevgidir.!….Mən necə idealimdakı “Onu” manyakcasına sevirəmsə sizdə SEVİN və SEvilin.!

                                            Hörmətlə Baba Qamətli…

Advertisements

Bir cavab yazın

Sistemə daxil olmaq üçün məlumatlarınızı daxil edin və ya ikonlardan birinə tıklayın:

WordPress.com Loqosu

WordPress.com hesabınızdan istifadə edərək şərh edirsinz. Çıxış /  Dəyişdir )

Google+ foto

Google+ hesabınızdan istifadə edərək şərh edirsinz. Çıxış /  Dəyişdir )

Twitter rəsmi

Twitter hesabınızdan istifadə edərək şərh edirsinz. Çıxış /  Dəyişdir )

Facebook fotosu

Facebook hesabınızdan istifadə edərək şərh edirsinz. Çıxış /  Dəyişdir )

w

%s qoşulma